به گزارش رویداد ورزشی، تیم ملی کشتی آزاد جوانان ایران در حالی به کار خود در رقابتهای قهرمانی جهان پایان داد که برخلاف سالهای گذشته، خبری از سکوی قهرمانی نبود و این بار نام ایران در رده چهارم جدول تیمی قرار گرفت؛ نتیجهای که میتواند زنگ خطر جدی برای آینده کشتی آزاد کشور باشد.
جوانان ایران که در سالهای نهچندان دور قدرت بلامنازع جهان بودند، در فاصلهای کوتاه از صدر جدول فاصله گرفتند. روند نزولی از سال ۲۰۲۴ آغاز شد و در سال ۲۰۲۶ به تلخترین شکل ممکن رسید؛ جایی که تیمی که ۱۰ سال عادت به ایستادن روی سکو داشت، حتی از رسیدن به جمع ۳ تیم برتر جهان نیز بازماند.
احسان امینی که طی سالهای گذشته بهعنوان مربی و دستیار در کنار پژمان درستکار فعالیت کرده بود، در نخستین تجربه سرمربیگری خود نتوانست انتظارات را برآورده کند و تیم جوانان ایران در ۱۰ وزن با حذفیهایی مواجه شد که در نهایت به سقوط جایگاه تیمی کشورمان انجامید.
نگاهی به نتایج سالهای اخیر، عمق این سقوط را بیشتر نشان میدهد؛ ایران در سالهای ۲۰۲۱، ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳، ۳ سال متوالی قهرمان جهان شد، اما حالا از آن روزهای طلایی فاصله گرفته است.
ایران در سال ۲۰۲۵ در مسابقات جهانی بلغارستان با کسب یک مدال طلا، ۲ نقره و ۲ برنز بهعنوان نایبقهرمانی رسید. یک سال قبل از آن نیز آزادکاران جوان کشورمان با کسب ۱۶۰ امتیاز، ۳ طلا، یک نقره و ۳ برنز در جایگاه دوم جهان قرار گرفتند.
اما سال ۲۰۲۳ یکی از درخشانترین سالهای کشتی جوانان ایران بود؛ تیم کشورمان با ۱۶۵ امتیاز بالاتر از آمریکا ایستاد و با کسب ۴ طلا، ۲ نقره و یک برنز قهرمان جهان شد. پیش از آن نیز ایران در سال ۲۰۲۱ با ۵ طلا، یک نقره و یک برنز و در سال ۲۰۲۲ با ۳ طلا، یک نقره و ۴ برنز بر سکوی نخست جهان ایستاده بود.
حالا فاصله گرفتن از آن روزهای طلایی، نگرانیهای زیادی را درباره وضعیت پشتوانههای کشتی آزاد ایران ایجاد کرده است؛ تیمی که قرار بود آینده کشتی کشور را بسازد، امروز خودش نیازمند بازنگری و یک خانهتکانی جدی است.
سؤال اصلی اینجاست؛ چه اتفاقی افتاد تیمی که یک دهه روی سکو رفته، حالا حتی از رسیدن به سکوی جهانی هم بازمانده است؟
ثبت دیدگاه